Statystyczna ocena intensywnosci gromadzenia się osadów na rozpylaczach dla różnych biopaliw
Krótko opisano eksperyment mający na celu zbadanie różnicy intensywności gromadzenia się osadów w obrębie otworów rozpylacza wtryskiwacza podającego do cylindra silnika o zapłonie samoczynnym standardowy olej napędowy oraz sześć różnych kompozycji biopaliw. W trakcie tego eksperymentu rejestrowano czasowe przebiegi ciśnień powietrza rozprężającego się z butli do atmosfery przez otwory rozpylaczy użytych wtryskiwaczy. W pierwszej kolejności oceniono jakość dopasowania regresji krzywoliniowej kilkoma wybranymi krzywymi do uzyskanych przebiegów ciśnień – najlepszą okazała się skalowana funkcja eksponens z liniowym wykładnikiem. Następnie, w oparciu o wyniki regresji krzywoliniowej, sprawdzono identyczność wykonania badanych rozpylaczy w oparciu o test równości współczynników kierunkowych prostych regresji dla przynajmniej trzech porównywanych prostych – użyte rozpylacze okazały się różne na przyjętym poziomie istotności. W końcu sprawdzono rozróżnialność intensywności gromadzenia się osadów na rozpylaczach zależnie od zastosowanego paliwa w oparciu o testy istotności dla współczynników kierunkowego i przesunięcia odpowiednich prostych regresji – dla wszystkich paliw, z wyjątkiem jednego z badanych biopaliw, na przyjętym poziomie istotności stwierdzono gromadzenie się osadów w obrębie otworów rozpylacza. Stwierdzono, że gromadzenie to dla czterech badanych biopaliw ma mniejszą intensywność niż dla oleju napędowego, a dla ostatniego z badanych biopaliw intensywność ta jest szczególnie duża i większa niż dla oleju napędowego.
Tematyka artykułu: Paliwa alternatywne
Autor: Grzegorz Boruta
Współautor(zy):